HISTORIA ŁĘK DUKIELSKICH - SZKOŁY
          Nawigacja
 

Czas ucieka,
Wieczność czeka...

 » Index
0
 » Strona główna
0
 » Rys historyczny
0
 » Ludzie
0
 » Organizacje
0
 » Szkoły
0
 » Zespoły
0
 » Kościoły
0
 » Gwara
0
 » Kapliczki
0
 » Muzeum
0
 » Koło Gospodyń
0
 » OSP
0

 » Klub Rolnika

0

 » LKS Zorza

0

 » Służba Zdrowia

0

 » Różne

0
 » Forum historii

Fotogalerie

Wiejskie

Parafia pol-kat

Parafia rzym-kat

Szkoły

Koło Gospodyń

Muzeum wsi

LKS Zorza

Klub Rolnika

Z życia - różne

 

Szkoła w Łękach Dukielskich

Edukacja w Łękach Dukielskich zaczęła się „rodzić" przez sprowadzenie prywatnego nauczyciela Kamińskiego w 1899 roku. Z zawodu był on stolarzem, poprzednio uczył w Wietrznie. W Łękach uczył w budynku Kółka Rolniczego, niestety tylko rok z  powodu braku chętnych. Kolejnym prywatnym nauczycielem był Izydor Pawlik, gospodarz z Kobylan przyjęty tylko na zimę (1908-1909) . Tak jak i w sąsiednich wioskach, ludzie z Łęk odnosili się z wielką niechęcią do instytucji szkolnej. Po wielu namowach insp.szk. ks. Kazimierza Dutkiewicza, ks. Leona Kruszyny oraz starosty Czepielewskiego chłopi zgodzili się na utworzenie szkoły. I tak po licznych trudach w 1909 roku zorganizowano szkołę w Łękach Dukielskich. Sale do nauki wynajęto w budynku Kółka Rolniczego. Nauczycielem został mianowany Konstanty Michalczyk - tymczasowy naucz. w Krasnej. Od razu utworzono też miejscową radę szkolną w skład której weszli mieszkańcy wsi wraz z księdzem i nauczycielem . W roku 1909 (dzięki staraniom księdza - Łęki należą w tym czasie do parafii Kobylany ) powstaje w Łękach czytelnia Towarzystwa Oświaty Ludowej. Towarzystwo Oświaty Ludowej powstało z inicjatywy ówczesnego profesora wszechnicy jagiellońskiej ks. J. Pelczara - biskupa przemyskiego. 8 I 1910r. odbyło się spotkanie założycielskie kasy systemu Raiffeisena pod patronatem Wydziału Krajowego z prawem działania w gminach: Łęki, Wietrzno, Kobylany. W tym też roku gmina Łęki zakupiła grunt pod budowę szkoły od spadkobierców po Michale i Zofii Fruga. W roku szk. 1910/11 na 3 stopniach pobierało naukę 95 dzieci, a rok później 132.  Od 9 do 17 września z powodu manewrów carskich w szkole nie było zajęć. Celem manewrów było dokładne zaznajomienie się z terenami przełęczy dukielskiej i okolicy. Rok szk. 1912/13 rozpoczęto mianowaniem na stanowisko nauczyciela nadetatowego Edmunda Żołna - naucz, z Iwonicza. Naukę w tym roku na 3 stopniach rozpoczęło 160 uczniów. Zmieniono także inspektora szkoły, został nim Szymon Gonet, który zajął się budową szkoły. Początkowo z powodu oporu gminy, a później wybuchu I wojny światowej budowa nie doszła do skutku. W latach 1915-25 naukę prowadzono normalnym trybem. Nauczyciele uczący w tych latach to: M. Zajchowski, Konstanty Michalczyk, Edmund Żołna, Waleria Koziołówna, Zofia Risiołkówna.

W   listopadzie 1918 roku powstała Rzeczpospolita Polska. W czasie jej konstytuowania niemożliwością było utrzymanie porządku. Wykorzystała to ludność Łęk i wymusiła sprzedaż karczmy Józefa Fassa na własność gminy, a który to budynek przeznaczono na szkołę. Po roku utworzono l salę, parę lat później 2 w tzw. sieni zajazdowej i 2 pokoje dla nauczycielstwa z dawnych mieszkań żydowskich. 14 kwietnia 1924 r. zwierzchność gminna w Łękach dostała pismo z R.S.P. w Krośnie z zadaniem przeprowadzenia uchwały budowy 7-klasowej szkoły przedstawiając, że gmina posiada 350 domów, a więc przynajmniej tyle dzieci. 28 kwietnia rada gminna zgodziła się na budowę szkoły ale na razie z powodu braku funduszy było to niemożliwe.

Rok 1925 -26 rozpoczął się przeniesieniem Waleni Koziołówny do Barwinka, a Zofii Risiołkównej do Mszany, czasowym kierownikiem szkoły został Władysław Olbrycht. W 5 oddziałach uczyło się 137 dzieci. Tymczasem nadeszło pismo z R.S.P. w Krośnie   z dnia 23.09.1925 r. o utworzeniu szkolnicy z gmin: Kobylany, Sulistrowa, Łęki z siedzibą w Kobylanach. Gmina Łęki dnia 10 października na rozprawie w Krośnie nie zgodziła się na takie załatwienie sprawy. W międzyczasie, tj. 22 listopada 1925 r. rada gminna uchwaliła budowę 5-cio klasowej szkoły w Łękach. Od 1.11.1925 do 30. 01. 1926 roku mianowano do szkoły Stanisławę Olbrychtową. l marca 1926 r. przeniosła się do szkoły Janina Stankówna - naucz, w Lubatowej. Od 7 marca tj. po wizytacji nauki religii przez ks. dziekana Fuka z Jasionki naukę religii zaczął udzielać nowo mianowany wikary ks. Marcin Tomaka. W roku 1926-27 w 5 oddziałach naukę pobierało 155 dzieci. J. Stankówna została ponownie przeniesiona do Lubatowej. l stycznia został mianowany jako tymczasowy nauczyciel Andrzej Kobryn /na zdjęciu obok w czasie lekcji w 1930r./. Uroczyście obchodzono święto 3maja, a dochód (jak i w roku poprzednim) przekazano na powiększenie zbiorów biblioteki. Rok 1927-28 przyniósł 171 uczniów w 6 oddziałach. Kurator O.S.L. wyznaczył dla tutejszej szkoły stopień organizacyjny jako 3-klasowej szkoły z ważnością od l września 1927 roku. W związku z tym mianowano 3 siłę, naucz. - Ludwikę Nieprzecką, a ze składek mieszkańców wyremontowano 3 salę . W roku szk. 1928-29 naukę pobierało 171 uczniów. Jeżeli chodzi o nauczycieli to: W. Olbrychta przeniesiono do Rogów, Ludwikę Nieprzecką do Odrzykonia, a przyjęto: Adama Wagnera -naucz, z Odrzykonia, Rozalię Jung - naucz, z Korczyny, kierownikiem był nadal Andrzej Kobryn. Rok 1929-30 „liczył" 7 oddziałów i 192 uczniów . Od 12 do 25 marca szkołę zamknięto z powodu epidemii grypy. 10 czerwca Adam Wagner na własną prośbę został przeniesiony do szkoły w Węglówce, a z Krasnej na jego miejsce przyszła Gizela Konieczna. Rok 1930-31 to 179 dzieci. Z powodu nadmiernej ilości dzieci w gminie Łęki i szkole oraz odłączenia wioski od sieci szkolnej, Łęki Dukielskie przystąpiły do budowy 7-klasowej szkoły. W roku 1931-32 w 7 oddziałach było już 229 dzieci W grudniu 1931 roku dzięki staraniom kierownika szkoły Andrzeja Kobryna i mieszkańca Tomasza Zborowskiego zorganizowano Związek Strzelecki (liczył 21 członków). W roku 1932-33 dzieci zobowiązanych do obowiązku szkolnego było 298, ale z braku miejsca przyjęto tylko 234 osoby. Rok 1933-34 przyniósł 216 uczniów w 5 oddziałach. 12 czerwca G. Konieczna na własną prośbę przeniosła się do szkoły w Tylawie, a na jej miejsce przyszedł Władysław Kuziara. W tym też roku  kier. szk. zorganizował kurs dokształcający dla młodzieży pozaszkolnej. Rok szk. 1934-35 to 6 oddziałów W których naukę pobiera 224 uczniów. l lipca Rozalia Jung na własną prośbę przeniosła się do 1-klasowej szkoły w Sulistrowej. Na jej miejsce przyjęto Amalię z Mirków Kuzierową. Był to także rok śmierci J. Piłsudzkiego (szkoła w Łękach zawsze uroczyście obchodziła imieniny marszałka). W 1935-36 roku w 5 oddziałach uczyło się 22 uczniów. Z początkiem września rozpoczęto budowę 7-klasowej szkoły powszechnej /na zdjęciu obok Komitet Budowy. Pierwszy z prawej sołtys Józef Kołacz/. Kierownictwo nad budową szkoły zostało powierzone architektowi budowlanemu z Krosna - Wacławowi Wallisowi. W ciągu miesiąca wybudowano fundamenty, a w październiku poświęcono kamień węgielny pod tę szkołę. W czasie tej uroczystości odczytano akt budowy, a następnie wmurowano go przy drzwiach wejściowych. 22 czerwca otrzymano pożyczkę z T.P.B.P.G.P. we Lwowie za którą kupiono blachę i pokryto dach szkoły.

W niedługim czasie dzięki kolejnej pożyczce wykończono 2 sale w nowym budynku. W roku 1936-37 w 6 oddziałach uczyło się 223 uczniów. Klasy od l do 4 zostały przeniesione do nowego budynku. Na przełomie marca i kwietnia większość dzieci zachorowała na szkarlatynę dlatego też szkoła została zamknięta na miesiąc. W roku 1937-38 w 6 oddziałach uczyło się 222 uczniów. Andrzej Kobryn na własną prośbę został przeniesiony do szkoły w Turaszówce (doznał wiele przykrości ze strony grona pedagogicznego i mieszkańców - przez 9 lat mieszkał w zgniłych murach zagrzybionej karczmy). Na jego miejsce przyjęto M. Dembiczakównę, a kierownikiem szkoły został Wł. Kuziara. W tym też roku na rzecz szkoły niektórzy mieszkańcy złożyli w darze obrazy historyczne. Od 30 kwietnia rozpoczęło się także dożywianie (w postaci śniadań) biednych dzieci. W roku 1938-39 kronika szkolna nie informuje ilu uczniów pobierało naukę. Wiadomo jedynie jacy nauczyciele pracowali w szkole, byli to: Wł. Kuziara, A. Kuziara, M. Dembiczakówna, Bazyli Jarosz. Sklep Kółka Rolniczego ofiarował szkole podwójną tablicę, a jeden z mieszkańców obraz „Zaślubiny Polski z morzem„

Lata 1939-1943

Normalne zajęcia szkolne uruchomiono w dniu 3 listopada 1939r. Obowiązki dyrektora pełniła Amalia Kuziara (od 3.11.'39 do 28.07.'40 roku gdyż jej męża zabrano do niewoli niemieckiej). 28 lipca 1940r. został mianowany na to stanowisko Stefan Barna z Wróblika Szlacheckiego. Pełnił te obowiązki do l kwietnia 1941r., kiedy to został przeniesiony do powiatu sanockiego. Kolejnym kierownikiem szkoły w Łękach był Jan Habrat z Równego . Następnie od 4 listopada 1942 obowiązki przejął Franciszek Szmyd. Nauczyciele pracujący w tym okresie: St. Nowak, Bronisława   Kresakowa, Zofia Kubit, Czesława Szczepkowska, Wanda Kustroniowa.

W roku 1943-44 naukę w 6 oddziałach pobierało 263 dzieci. Za zezwoleniem Rządu w Krakowie PCK w Krośnie wydał odezwę do młodzieży w sprawie zbiórki środków żywnościowych na rzecz polskich jeńców przebywających w niewoli niemieckiej. Młodzież ze szkoły w Łękach zgromadziła 25 kg żywności. W związku z brakiem opału dla szkoły zamknięto ją w dniach od 5 do 18 grudnia.  Ogółem szkoła miała 40 dni przerwy w nauce dlatego inspektor zarządził przedłużenie roku szkolnego do 25 lipca. W tym czasie dzieci pod nadzorem nauczycieli uprawiały rośliny we dworze w Kobylanach.

Szkoła w czasie okupacji niemieckiej wegetowała tylko dla formy. Stare podręczniki wyrugowano, a ich miejsce zastąpił miesięcznik „Ster” wydawany w Krakowie. Całkowicie wyrzucono ze słownika szkolnego wyraz Polska, unikano nawet przymiotnika polski (zastąpiono go wyrazem „tubylczy"). Biblioteka szkolna, mapy i inne obrazy poglądowe ściągnięto do Krosna w celu przerobienia ich na makulaturę. Kierownik szkoły musiał nawet podpisać oświadczenie, że w jego placówce nie ma już żadnych polskich książek. Jednak mimo tych zakazów kontynuowano w wyższych klasach naukę historii i geografii. Wypożyczano także książki z bibl. uczniowskiej, które tajnie wędrowały między uczniami. Przeprowadzono także egzaminy z zakresu pełnej 7 klasy szkoły powszechnej III stopnia oparte na przedwojennym programie. W szkole młodzież na każdym kroku manifestowała wielką nienawiść do okupanta.

W szkole normalne zajęcia rozpoczęto 9 marca. Szkoła przedstawiała ogromny stan zniszczenia. Wieś mimo wszelkich przeciwności wykazała wiele chęci dokonując licznych inwestycji w szkole. Kierownik szkoły, ( ponieważ był uchodźcą z woj. śląskiego) wyjechał 15 kwietnia 1945 roku do Katowic na dawne stanowisko. Wtedy jego obowiązki przejął E. Nakurski. W bardzo szybkim czasie wyremontowano 5 sal lekcyjnych. Przydzielono tu także 3 nauczycieli, a więc w roku 1945 szkoła w Łękach miała 5 naucz. Kółko amatorskie pod kierunkiem E. Nakurskiego wystawiło inscenizację pt: „Poczciwy młynarz” z której dochód przeznaczono na dalszy remont szkoły. Środków w postaci 20 tvs. zł. zapomogi dostarczył także wizytujący szkołę insp. Chrzanowski. Koło Gospodyń Wiejskich przeznaczyło dochód ze zorganizowanej przez siebie zabawy . Zobowiązało się (KGW) także  pobielić budynek szkoły na zewnątrz.

W 1946-47 roku Mieczysław Cieplik został przeniesiony do Wietrzna. Rok szkolny rozpoczęli naucz: Jan Gołębiowski ( kier. szkoły ), Jan Krzanowski, Zofia Krzanowska, Bronisław Węgrzyn i Janina Węgrzyn. W 1947-48 roku kierownik szkoły oraz miejscowa komisja gospodarcza postarali się o utworzenie w Łękach Dukielskich Średniej Ogólnokształcącei Szkoły Zawodowej, której otwarcie nastąpiło w 1948 roku. Zapisało się do niej 36 uczniów, wykładowcami byli nauczyciele Szkoły Podstawowej, a nauka odbywała się w godzinach popołudniowych. Dotychczasowego  dyrektora  przeniesiono do szkoły w Dukli na takie samo stanowisko, a jego miejsce zajął Jan Krzanowski. Po odejściu Jana Gołębiowskiego kierownictwo w Szkole Podstawowej przejął Bronisław Węgrzyn.

W 1948-49 roku, a dokładnie l grudnia w szkole w Łękach Dukielskich utworzono szkołę RP do której obowiązkowo zapisano 60 uczniów. Nauka w tej szkole odbywała się do 15 kwietnia 1949 roku.

W okresie świąt Bożego Narodzenia miejscowy komitet budowy sali domu ludowego postanowił urządzić zabawę taneczną w szkole. Ponieważ kierownictwo szkoły nie wydało na to zezwolenia członkowie komitetu pod nieobecność kierownika wymusili od szkolnego stróża klucze i urządzili tam zabawę. Sprawa oparła się o inspektorat szkolny w Krośnie i o starostwo powiatowe. Sprawę załatwiono ugodowo z zastrzeżeniem, że był to ostatni występek tego typu. W marcu 1949 odbyła się gromadzka konferencja gospodarcza omawiająca sprawy gospodarcze wsi. Na niej też kierownik szkoły wyszedł z propozycją założenia sadu szkolnego. Jednogłośnie uchwalono ten wniosek i wyznaczono składkę po 50 zł. od każdego domu. Zakupiono 40 szczepów drzew owocowych i 10 lip.

10 maja 1949 została przydzielona do szkoły Weronika Szajnowa - naucz, w Trzcianie, która uczyła do końca roku. Od 14 do 18 maja odbyło się w szkole badanie wyników nauczania. Ponieważ państwo rozpoczęło walkę z ciemnotą w dniach od 10 do 20 czerwca w całej Polsce odbywały się spisy analfabetów. W Łękach licząc od 14- go roku życia spisano ogółem 67 ludzi. 10 lipca na zebraniu wiejskim postanowiono rozebrać nieużyteczne fundamenty mieszczące się od północnej strony szkoły.

W roku 1949-50 było 4 nauczycieli i 230 uczniów.

22 października 1949 roku kierownik zorganizował pierwszą wycieczkę w dziejach szkoły. Dzieci kl.VII pojechały na l dzień do Muzeum Narodowego w Łańcucie.

Początek roku (tj. od l.01.'50 do 15.02.'50) był bardzo ciężki, temp. dochodziła do - 28 stopni C., a jednak nauka odbywała się normalnym trybem.

W dniach 29-31 maja 1950 roku zorganizowano wycieczkę do Krakowa w której udział wzięło 20 osób. Na początku roku szkolnego 1950-51 przyjęto do pracy Marię Sidorową z placówki w Sulistrowej. W dniu 12 września kier. szk. Krzanowski został wezwany na kurs administracyjno-społeczny do Łodzi, a jego obowiązki przejął Bronisław Węgrzyn. Od 11 do 25 października 1950 roku szkoła decyzją władz była zamknięta z powodu epidemii płonicy.

10 października ekipa robotników z kopalni Równe przy okazji naprawy maszyn gospodarzom, pocięła rury na ogrodzenie szkoły. 15 grudnia 1950 roku Z. Krzanowska przeszła na urlop macierzyński, pozostało więc tylko 3 nauczycieli. Praca nie była możliwa w takich warunkach, nikt nie zgłosił się do szkoły z powodu postawy mieszkańców, którzy niechętnie przyjmowali nauczycieli, do swoich domów. Między kier. szkoły a sołtysem (P. Nawrocki) doszło do nieporozumienia w związku z gruntem przeznaczonym pod sad. Sołtys bez wiedzy kier. szk. i komitetu rodzicielskiego odciął od strony zach. l ar ziemi pod zajazd na PKS. Na zebraniu wiejskim uchwalono, aby ten grunt oddać na własność szkole, a granicę między szkołą a domem ludowym miała wyznaczyć specjalna komisja. Ostatecznie tę sprawę rozwiązano tak, że spornym terenem miał się zajmować komitet rodzicielski. 26 stycznia 1951 roku na wiejskim zebraniu przyznano szkole ów grunt na własność.

W dniu l czerwca 1951 roku dzieci z Łęk i Kobylan wspólnie wybrały się na wycieczkę do P.G.R. w Równem. Zapoznały się tam z nowym sposobem uprawy ziemi. Następnie odbyły się zawody międzyszkolne Równe - Łęki - Kobylany. Nauczyciele uczący w roku 1951-52 to: Julian Baran, Marian Czaja, Maria Kania, Zofia Krzanowska, Jan Krzanowski, Janina Węgrzyn, a Bronisław Węgrzyn po otrzymaniu płatnego urlopu rozpoczął studia geograficzne w Poznaniu. W tym roku naukę w szkole pobierało 202 dzieci.

W 1952-53 roku kierownikiem szkoły został B. Węgrzyn. W czasie wakacji w budynku szkoły zrobiono ubikacje.

W dniach od 7 listopada do 7 grudnia obchodzono uroczyście miesiąc przyjaźni polsko-radzieckiej. W styczniu 1953 roku po klasyfikacji zaproszono rodziców do udziału we wszystkich lekcjach, następnie odbyła się wspólna konferencja.

W roku 1953-54 w okresie wakacji przeprowadzono remont: pomalowano ściany, wybudowano 2 piece,, polakierowano okna i drzwi. Remont przeprowadziła spółdzielnia pracy w Krośnie. Nauczyciele uczący w tych latach to: B. Węgrzyn, Marian Czaja, Stanisław Kołacz, Bronisława Kamińska, Anna Pelczar. Liczba dzieci zmniejszyła się do 185 gdyż dzieci z Wietrzna miały już swoją placówkę.  Zimą 1943-54 temp. w klasach spadła do -4stopni C., nauka chociaż przy niskiej frekwencji odbywała się normalnie. W okresie wakacji dzięki staraniom komitetu rodzicielskiego przeprowadzono elektryfikację parteru w szkole, wymalowano sale na parterze oraz lamperie na piętrze. Remont wykonała spółdzielnia remontowo- konserwacyjna „Świt" w Krośnie i jej filia w Łękach.

W 1954-55 roku 191 dzieci uczyło 6 nauczycieli: B. Węgrzyn, J. Węgrzyn, M. Czaja, S. Kołacz, E. Biały i A. Pelczar. Zorganizowano w szkole 2 kółka: historyczne i tańca. W czasie wakacji przeprowadzono instalacje elektryczne w szkole na piętrze i w piwnicach. Następną inwestycją było malowanie szkoły. W 1955-56 roku w szkole uczyło się 191 dzieci. Istniała tu także świetlica kopalnictwa naftowego w Równem, którą odwiedzało 35 dzieci. Podczas ciężkiej zimy ministerstwo oświaty zarządziło 2-tygodniową przerwę w zajęciach. W 1956-57 roku po raz pierwszy zorganizowano 2 klasy pierwsze ponieważ było 50 dzieci. Ogólnie naukę pobierało 220 dzieci.

W Łękach powstał komitet dokończenia budowy szkoły na czele którego stanął B.Woźniak. Na wiejskim zebraniu uchwalono, że dochód z każdej zabawy będzie przeznaczony na dokończenie budowy. W 1957-58 roku w okresie wakacji ogrodzono szkołę razem z sadem, uzupełniono częściowo pomoce naukowe oraz sprzęt szkolny otrzymany z Wydziału Oświaty w Krośnie. W tym czasie w szkole pracowało 7 nauczycieli: B.Węgrzyn, J.Węgrzyn, M.Czaja, E.Czaja, S.Kołacz, A.Pelczar i Z.Krężałek. W szkole pracuje także 2 księży: ks.J.Bednarczyk i ks. R. Marszałek (polsko-katolicki). Naukę pobierało 224 dzieci + 35 w świetlicy. Zorganizowano kurs VII klasy dla starszych, uczęszczali tam właściciele sklepów, listonosze, pracownicy prezydium. W listopadzie z inicjatywy ZMW zorganizowano 2-letnią Szkołę Rolniczą. Zajęcia rozpoczęto 2 listopada 1957 roku. Kierownikiem szkoły został B.Węgrzyn, a nauczyciele uczący to: Jan Lenart, Stanisław Kołacz i Marian Czaja. W nowej szkole uczyło się 34 dzieci. Od września 1958 roku przydzielono do tej szkoły nowy etat nauczycielski. Nauczyciele w myśl nowej ustawy mieli obowiązek do przeprowadzenia 26 lekcji tygodniowo. Do szkoły w Łękach przeniesiono nauczycielkę z Wietrzna Emilię Woźniak, a także przydzielono Krystynę Zmarz a Anna Pelczar przeszła na emeryturę.

W okresie lata 1958 roku przygotowano wiele materiałów do rozbudowy szkoły w Łękach. W kwietniu 1959 rozpoczęto wykopy pod fundamenty, a wiosną 1960 przystąpiono do budowy murów, parter ukończono w maju. W tym czasie szkoła w Łękach liczyła 287 uczniów: w tym na Pałacówce 20, na Myszkowskim 22. W 1960-61 roku naukę pobierało 287 dzieci. Na wakacjach w budynku szkolnym przeprowadzono kapitalny remont. Wybudowano 4 piece i 4 przebudowano. Z budynku usunięto świetlicę Kopalnictwa Naftowego, a salę przeznaczono na pracownię prac ręcznych. W okresie wakacji czynny był punkt turystyczny. Czynny był także dzieciniec, który prowadziło Koło Gospodyń Wiejskich i Towarzystwo Przyjaciół Dzieci. Rozpoczęto także dalszą budowę przybudówki. W roku 1961-62 w szkole pracuje 7 nauczycieli. Na miejsce Krystyny Zmarz, która została przeniesiona do Iwonicza-wsi przyjęto Władysławę Motykę. Dzieci było 263. W maju od 6 do 9 odbyła się wycieczka. 45 dzieci pojechało do Krakowa, Ojcowa i Wieliczki. W okresie od 10 do 15 sierpnia w budynku szkolnym zorganizowano dzieciniec, którego organizatorem było Towarzystwo Przyjaciół Dzieci i kierownictwo szkoły. Umieszczono tu 34 dzieci w wieku od 5 do 7 lat. Kierownikiem została Barbara Urban - kand. do zawodu nauczycielki. W 1962-63 roku uczyło się 268 dzieci w 4 salach gdyż reszta była w remoncie. Nauka zatem odbywała się na dwie zmiany. Niezależnie od remontu prowadzono prace przy budowie skrzydła. W lecie przykryto dach, a także wybudowano ścianki działowe i zgromadzono materiał na dalszą pracę. W lutym dzieci zorganizowały imprezę noworoczną, a dochód z tej imprezy i z Komitetu Rodzicielskiego przeznaczono na zakup telewizora. Został więc kupiony telewizor „Wawel". Na wiosnę kontynuowano dalsze prace remontowe: wymieniono stolarkę, parapety, wybudowano kolejne piece, a także przygotowano materiał do wymiany stropu drewnianego. Nie znaleziono jednak funduszy na zmianę stropu. W przybudówce wykonano następujące prace: podłogi, piece, tynk, stolarkę, parapety oraz malowanie klejonką i ułożenie parkietu w sali gimnastycznej. Do grudnia wykończono: salę gimnastyczną, szatnię, salę lekcyjną, kancelarię, a także przygotowano częściowo bazę na wykończenie mieszkań i ubikacji. Wykopano także studnię dla szkoły. Zakupiono ławki i pomoce naukowe. W roku szk. 1963-64 naukę rozpoczęło 246 dzieci. W listopadzie młodzież wyjechała na wycieczkę do Czechosłowacji.

W roku 1964-65 w szkole pracowało 9 nauczycieli, było 8 oddziałów w tym 2 piąte klasy. Liczba dzieci to 254 uczniów. Założono 2 kółka: dramatyczne - taneczne i muzyczne. Szkoła w tamtym czasie dysponowała   9 salami lekcyjnymi salą gimnastyczną i kancelarią. Zakupiono także pomoce naukowe: magnetofon, aparat projekcyjny do wyświetlania filmów dźwiękowych, tablice, obrazy. Zorganizowano zespół muzyczny do którego należało 35 dzieci pod kierownictwem Zofii Podkul. Instrumenty dzieci zakupiły we własnym zakresie.

 W roku szk. 1965-67 urządzono mieszkania służbowe i ubikacje na parterze.

W sierpniu w szkole przeprowadzono kolejny remont: przebudowano schody wejściowe/ zaizolowano ściany od strony pomocnej, pomalowano część pomieszczeń. W roku szkolnym 1966-67 wprowadzono po raz pierwszy klasę ósmą. W szkole pracowało   wtedy 10 nauczycieli +1 naucz. w szkole filialnej na Myszkowskiem. Przygotowano 3 sale specjalistyczne: gabinet biol.- geogr. salę prac ręcznych i pracownię fizyczno-chemiczną. Wydział oświaty przydzielił szkole meble do 2 sal.

W roku szkolnym 1967-68 rozpoczęło pracę 10 nauczycieli. Ze szkoły odszedł naucz. historii - M. Czaja na stanowisko dyr. szkoły w Świerzowej Polskiej. Ponieważ przebudowa drogi zniszczyła stadion szkolny, władze zakupiły teren od H. Pasterkiewicza i przekazały go szkole. W 1968 roku wyrównano teren pod budowę stadionu. Prace wykonywała młodzież przy pomocy nauczycieli. W roku szkolnym 1974-75 wprowadzono następujące zmiany:

1. Rozwiązano punkt filialny na Pałacówce (z powodu małej ilości dzieci).

2. Rozwiązano punkt filialny na Myszkowskiem (ten sam powód).

3. Szkoła Podstawowa w Wietrznie weszła jako filia do szkoły w Łękach, obniżono równocześnie stopień organizacyjny do kl. VI, a uczniowie klas wyższych mieli uczęszczać do szkoły w Łękach.

4. Zorganizowano w Łękach i w Wietrznie oddziały przedszkolne.

5. Zaangażowano nauczycieli do studiowania matematyki.

7. Wprowadzono metody wychowania socjalistycznego.

Rok szkolny 1975-76 rozpoczęto drobnymi remontami w szkole. Jeszcze przed wakacjami rozprowadzono 80% książek wśród dzieci.

Szkoła zorganizowała dowożenie uczniów z Myszkowskiego i Pałacówki furmankami w okresie zimowym. Dzieci z Wietrzna dojeżdżały autobusem szkolnym.

W 1977 roku w maju odmalowano wewnątrz budynek szkolny na Myszkowskiem. W okresie wakacji przebywał tam obóz harcerski z Biecza. Odbywały się tam różne spotkania m.i.n. z komsomolcami z ZSRR oraz władzami województwa krośnieńskiego.

W roku szk. 1977-78 szkoła w Łękach nadal obejmuje szkołę filialną w Wietrznie. Część nauczycieli z Wietrzna uczy także w Łękach. Ogólna liczba dzieci wynosiła 189. Do oddziału przedszkolnego uczęszcza 19 dzieci. W maju zorganizowano wycieczkę szkolną na Śląsk. Dzieci zwiedziły kopalnie węgla, huty żelaza, planetarium, były także w Zakopanem.

W latach 70-tych funkcjonował już w Łękach Dukielskich Ośrodek Zdrowia w którym pracował lekarz, dentysta i 2 pielęgniarki. Sprawowali oni opiekę nad dziećmi w szkole.  W budynku szkolnym na Pałacówce funkcjonowało Koło Gospodyń Wiejskich.

 W roku 1980-81 zatrudniono do pracy Barbarę Wierdak. Rok 1981 przyniósł olbrzymie opady deszczu połączone z oberwaniem chmury, zniszczyło to częściowo ogrodzenie szkolne. Siatka otaczająca stadion uległa całkowitemu zniszczeniu.

W sierpniu 1981 roku w związku z odejściem na emeryturę długoletniego kierownika szkoły- B. Węgrzyna, stanowisko to objęła Zofia Trynkiewicz. Została zatrudniona Krystyna Delimata. W czasie wakacji ekipa ze szkoły gminnej w Dukli odmalowała szkołę wewnątrz. Przeczyszczono dokładnie pion sanitarny, rozpoczęto także prace przy ogrodzeniu szkoły. W roku szk. 1981-82 pracowało 10 nauczycieli +5 w szkole filialnej w Wietrznie. Prace w szkole skoncentrowały się na dekoracji wewnątrz, tj. zakupienie kwiatów, robienie dekoracji. Na początku 1982 roku wyburzono niefunkcjonalne piece i wybudowano nowe. W czasie wakacji wybudowano nowy śmietnik przy szkole, odnowiono wnętrza ubikacji, położono parkiet w 2 salach. W tym roku do pracy przyjęto: Barbarę Nawrocką, Henryka Krawca, Danutę Czaję. W szkole Henryk Krawiec zorganizował ZHP. Biblioteka została przeniesiona do osobnego pomieszczenia. Komitet rodzicielski bez zezwolenia podłączył do sieci ogrzewania gazowego obydwa korytarze i dwie klasy. Część uczniów z trudnościami w nauce została wytypowana do badania przez Poradnię Wychowawczo-Zawodową w Dukli i niektórzy z nich zostali skierowani do szkoły specjalnej. W czasie wakacji założono siatki ochronne do sali gimnastycznej. W roku szk. 1983-84 szkoła w Łękach liczyła 206 uczniów w 10 oddziałach. Z Wietrzna dojeżdżało 6 uczniów, z Myszkowskiego 21, a z Pałacówki 7-miu. Przyjęto do pracy Małgorzatę Krężałek, a od półrocza Irenę Wiśniewską.

Z funduszu Zbiorczej Szkoły Gminnej zakupiono do szkoły blachę, a w szkołach na przysiółkach uzupełniono brakujące szyby. Przykryto także dach szkoły na Pałacówce w której mieścił się sklep, pomieszczenie dla OSP i Koło Gospodyń Wiejskich.

W tym też roku H. Krawiec zorganizował w szkole PTTK, które liczyło 18 uczniów. W roku szk. 1984-85 było zatrudnionych 17 nauczycieli w 10 oddziałach. W tym czasie zostały zakupione liczne pomoce naukowe, np.: do sal biologicznej, chemicznej, geograficznej, książki do biblioteki, a także 2 komplety mebli, tablice, krzesła, stoliki. Ukwiecono rabaty koło szkoły. Od Zbiorczej Szkoły Podstawowej odłączono szkołę w Wietrznie jako samodzielną placówkę, a na Myszkowskiem utworzono Punkt Filialny z klasami od I-III. Szkoła w Łękach otrzymała z gminy 3 telewizory i aparat projekcyjny do filmów. W 1987-88 roku do szkoły w Łękach uczęszczało 189 uczniów, a na Myszkowskie 14. W 3 oddziałach przedszkolnych - 46 dzieci. W tym roku zmieniono instalację elektryczną w całej szkole. Na wakacjach w roku szk. 1988-89 odmalowano salę gimnastyczną, a także wzmocniono drabinki. W roku szk. 1989-90 przyjęto do pracy Martę Pabis.

W tym też roku odeszła na emeryturę Zofia Trynkiewicz, a wybory na stanowisko dyrektora wygrała Irena Wiśniewska. Kadencja ta trwała 2 lata. Najważniejszym osiągnięciem nowej dyrektor było rozpoczęcie prac nad centralnym ogrzewaniem. Dokończyła tego już nowo wybrana na stanowisko dyrektora w 1992 roku - Krystyna Delimata. Od tego czasu do dnia dzisiejszego dokonał się szereg zmian „na lepsze" jeśli chodzi o szkołę w Łękach Dukielskich. Na początku swej kadencji, tj. w roku 1992-93 dyrektor K. Delimata zorganizowała spotkanie z rodzicami w celu przedstawienia sytuacji w jakiej znajdowała się szkoła, a także przedstawiła plan swojej działalności. Wprowadzono comiesięczne składki na potrzeby szkoły (10 tyś. zł. od I dziecka, a 5 tys. zł. od kolejnych na rok). Zorganizowano stanowisko konserwatora na które zatrudniono osobę niepełnosprawną z możliwością refundacji jej stanowiska. Wyposażono pomieszczenia po nieużywanych od paru lat mieszkaniach. Z MEN otrzymano telewizor, magnetowid i rzutnik pisma, a dokupiono magnetowid, radiomagnetofon i kasety.

5 maja rozpoczęto malowanie całej szkoły łącznie z całą stolarką z wyjątkiem okien zakonserwowanych wcześniej przez rodziców. Wykonano ściankę działową w kl. fizycznej zabezpieczającej chemikalia. Gruntownie odnowiono kuchnię i sanitariaty. Wykonano osłony na grzejniki. Rozebrano sklepik na półpiętrze co znacznie rozjaśniło szkołę. Założono oświetlenie jarzeniowe na korytarzach. Wspólnie z sołtysem rozpoczęto przygotowania do budowy sali widowiskowo-sportowej. Wykonano inwentaryzację terenu przyszkolnego i przygotowano plan realizacyjny. Z pieniędzy Komitetu Rodzicielskiego do całej szkoły zakupiono firanki, a także wykładzinę dywanową na gazetki. Urządzono kuchnię i pokój nauczycielski. W roku szk. 1993-94 zakończono prace związane z centralnym ogrzewaniem i kotłownią gazową. Opracowano dokumentację rozbudowy szkoły z obiektem wiejskim w którym ma się znajdować sala rekreacyjne - sportowa. Rozpoczęto prace nad zaadoptowaniem piwnic na szatnię szkolną (wcześniej odwodniono piwnice).

W 1994-95 roku oddano do użytku szatnię wyposażoną w nowo zakupione wieszaki. Przed wejściem do szatni wykonano zadaszenie. W okresie wakacji odmalowano zniszczone lamperie, stolarkę niektórych okien, a także listwy ochronne. Przejęto także wiejską bibliotekę. Dzięki funduszom z Urzędu Miasta i Gminy Dukla zakupiono organy i kolumny głośnikowe dla chóru szkolnego. W związku z tym, że dyr. Krystyna Delimata wzorowo pełniła swoje obowiązki jej kadencja została przedłużona na kolejny rok.

Zgodnie z uchwałą Rady Miejskiej w Dukli z dn.l marca l999 roku powołano Zespół Szkół w Łękach Dukielskich. Zespół obejmuje szkołę podstawową (w '99-00; 205 dzieci) i gimnazjum (16 uczniów).

SZKOŁA NA PAŁACÓWCE

Dzięki staraniom kier.szk. B.Węgrzyna i mieszkańców przysiółka Pałacówka zorganizowano tam filię szkoły w Łękach z klasami od l do 4. Miejsca na salę lekcyjną użyczył Edward Krężałek. 3 listopada 1956 roku odbyła się uroczystość otwarcia szkoły na Pałacówce. Nauczycielką została tam Zyta Krężałek. Rok później kier. szk. zainicjował myśl o budowie budynku szkolnego na Pałacówce. Mieszkańcom spodobała się ta myśl i już we wrześniu 1959 roku dzieci uczyły się w nowej szkole. Znajdowały się tu 3 duże sale, kancelaria, piwnice i 2 mieszkania. Nauczycielką została Zofia Plała.

W 1961-62 szkoła na Pałacówce przestała być szkołą filialną stając się samodzielną placówką. Po kilku latach działalności szkoły zauważono, że liczba dzieci nie rośnie zgodnie z przewidywaniami. Ponieważ liczba dzieci w niektórych rocznikach była bardzo mała wprowadzono zapisy co drugi rok. Szkoła na Pałacówce funkcjonowała do 1974 roku.

 

SZKOŁA NA MYSZKOWSKIEM

W 1959 roku w czynie społecznym wyremontowano pomieszczenie u Józefa Pernala i przygotowano tam salę lekcyjną. Umieszczono tam wszystkie dzieci z przysiółka Myszkowskie (z obydwu części). Nauczycielką w nowym punkcie została Krystyna Głowińska przeniesiona z Zawadki Rymanowskiej. Szkołę zlikwidowano w roku szk. 1974-75. Następnie w 1984-85 ponownie utworzono Punkt Filialny na Myszkowskiem. Dyrektorem została Zofia Piotrowska. Punkt został wyposażony w sprzęt ze zlikwidowanej szkoły w Olchowcu, a także niektóre pomoce ze szkoły w Łękach. W roku 1987-88 po odejściu na emeryturę Z. Piotrowskiej stanowisko to objęła Władysława Kopa.

Szkoła ta funkcjonowała bez przerwy do 1 września 1999 roku. Wtedy to zgodnie z uchwałą Rady Miejskiej w Dukli z dn.28.02.1999 roku zlikwidowano 5 szkół i 2 filie na terenie gminy Dukla. Wśród zlikwidowanych placówek znalazł się Punkt Filialny na Myszkowskiem. Za likwidacją placówek przemówiły tylko i wyłącznie względy ekonomiczne oraz wysokie koszty kształcenia w przeliczeniu na jednego ucznia. Dnia 27 czerwca 1999 roku w Łękach Dukielskich odbyło się zebranie wiejskie z udziałem burmistrza Miasta i Gminy Dukla - Piotra Witkowskiego i jego zastępcy - Ignacego Lorenca. Wśród poruszanych kwestii najwięcej kontrowersji wywołała likwidacja szkoły na Myszkowskiem. Burmistrz „wyszedł" z inicjatywą przekształcenia tego budynku na ośrodek integracyjny dla dzieci niepełnosprawnych. Niestety mieszkańcy wpadli na „lepszy" pomysł, wymyślili, że będą użytkować szkołę we własnym zakresie. Efekty można oglądać współcześnie.

 
Portal historyczny wsi Łęki Dukielskie                       grudzień 2008

          webmaster: kychen